پشت سایه سار اینهمه بی قراری...یک دل بیقرار بارانی

ما که دلتنگیم....دلتنگ نفس کشیدن در هوای پاک سادگی هامان.....دلتنگ حرفهای بی ریای یک شب بارانی

چشم براه مسافرت مانده ای؟!بی قرار...بی چراغ ....بی ستاره...بی بوی بابونه و داوودی !!!

سفر آغاز تردید ها و هراس ها....غریبی های دیگر بار و پرسه های شبانه ی بی تو...

آیا هنوز خانه بی من بوی اطلسی می دهد و بوی گرم تعارف نشستن؟

راستی آیا هنوز به بهانه ی آمدن مسافر بارانی از راه دور...آب و آ ینه و چراغ را به هم آشتی می دهی؟!

می توانی بگویی یک لحظه بی تو بوده ام؟!

دلتنگ پرسه های غریب شبانه در حوالی توام بانو!

***

......راستی حال دوشنبه ها و چهار شنبه ها چطور است!

...حالا غریب مانده ای باران بانو؟!

غریب تر از تو....در این تنگنای بی همزبانی ها...با این همه ...این همه جای تو خالی هنوز عاشق مانده ایم

امشب باور کن از مسجد سر کوچه هم غریب ترم...

چقدر پارچه گره زدم به دستهای خشک درخت ته امام زاده که بیایی و.....نیامدی

هراس شنبه های دیدار...یادش بخیر

دلواپسی یکشنبه های نیامدنت یادش بخیر

بی اعتنایی عصرهای دوشنبه یادش بخیر

هی...هی....چهارشنبه ی بی خیالی یادت هست؟!

و سفر برای همیشه

و پرسه های ناتمام من؟!

از بس که رفتم وآمدم و تو نیامدی....

دیوار های کوچه آشنای من بودند وخیس اشکهای شبانه ام

کاش می دیدی زیر پرسشهای نگاه همسایه....یکریز ترانه و شعر و باران بودم

.....چه سالها که بیقرار آمدنت نبودم!

***

......اینجا

این قحط آب و آینه و چراغ

تشنه ی یک کلمه ایم و یک ترانه

بگودوستت دارم

و خلاصمان کن......

حالا دیگر بوی سبزنای شالی در عطش بی منظره ای ها

و شرجی ظهر دمکرده ی بندر

بی تابم نمی کند

کاش می شد این قفل را می شکستی تا من – بیقرار باران و ....-

عاشقانه ترین شعر زمین : دوستت دارم را

با عاشقانه ترین لهجه : گریه

برای عاشقانه ترین حرف زمین :چشم هایت

از حفظ می خواندم.

***

......بغضی دوباره در حوالی این شب مه گرفته ی بی پایان پرسه میزند

سراغ مرا گرفته....می دانم.

چشم کبود پنجره

قحط آب و آینه و چراغ

یک دل بیقرار و....

سفر بخیر